Coma
เสียงเพลงบรรเลงเนิบนาบ
ทว่าถ้อยคำท่วงทำนองกลับกรีดลึก
เสียดแทงทะลุหลุมศพจนถึงฝาโลงที่ผุพัง
วิญญาณอับชื้นชอกช้ำกำลังถูกปลุก
กาลเวลากัดกินเนื้อหนังจนย่อยสลาย
เหลือเพียงโครงกระดูกดิ้นกระตุกกระตุก
ขณะรัตติกาลเคลิ้มหลับและเซื่องซึม
หมอกนิพพานลอยผ่านแล้วจางหาย
ดอกไม้แห่งความหวังริบหรี่
กลับส่งกลิ่นเหม็นฟุ้งกระจาย
อบอวลไปทั่วท้องฟ้าสวนสวรรค์อันเวิ้งว้าง...
สกินเฮด
9/11/52
ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
![]() |
05 เมษายน 2025, 04:02:AM
![]() |
|||
|
![]() |
ผู้เขียน | หัวข้อ: ก วี เ ดี ย ว ด า ย (อ่าน 131068 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:
