เบญจางคอักษร ๑
โคลงสี่สุภาพ
หยาดฝนลงหยดย้อย เย็นสรวง
โปรยหล่นหลบดาวดวง ดับหล้า
เย็นชื่นจากฝนหลวง ลงพร่าง
พรมทั่วแดนฟากฟ้า ฟ่องฟ้าฟองขจร
(โคลงศิลป์โสฬส หกสุภาพ)
คิดค้นโดยคมทวน คันธนู กวี นักเขียน
ดอนดาลด่านพื้น พสุธา
อุระอุรา เร่าร้อน
แสงสาดพาดผา พงไร่
ความชุ่มฉาบอ้อน อับเฉา
สีเทาทั่วหล้า หลากหลง
ควันหมอกโหมลง รุกเร้า
ดินฝุ่นเป็นผง แผ่เพิ่ม
รอเริ่มฝนเข้า เขม่าหาย
(นาคาคะนองฝนฉันท์ ๒๖)
คิดค้นโดย คมทวน คันธนู กวี นักเขียน
นภาหม่นระคนหมอง รวิส่องละอองลาย
หมอกกั้นตะวันสุริยะฉาย พนากลายจะสิ้นหวัง
พยูงยางจะรอฝน และอุบลจะขึ้นฝั่ง
อากาศจะเอื้อรึก็มิยัง พลังใจจะได้มี
(กาพย์โกสุม ๒๔)
คิดค้นโดย คมทวน คันธนู กวี นักเขียน
ขอบฟ้าเริ่มเพิ่มสดใส
ชนชาวไทยใจยินดี
พฤกษาชื่นคืนวิถี
ฝนปรานีโปรยหยาดสาย
แนวดินดอนนอนแห้งแล้ง
ฝนจำแลงลงแปลงกาย
ควันหมอกล่องแสงส่องฉาย
เมฆเลือนหายสายน้ำมา
เมฆฝนลอยย้อยลงต่ำ
ความชุ่มฉ่ำแทรกนำพา
มองออกไปในเวหา
ลมหยอกหญ้าฟ้าปรีดิ์เปรม
(กลอนสุภาพ)
ขอบฟ้าล้อมพร้อมเหล่าเราหลายแหล่ง
รีบวิ่งแซงมุ่งสู่สุขเกษม
น้ำในอ่างอวบอั๋นวันอิ่มเอม
คือเพชรเหมพลอยหุงลุงฮาเฮ
ทอเทือกสวนจอบเสียมเตรียมสะสาง
ลงมือสร้างเสริมสรรค์หมั่นสรวลเส
หมดสิ้นทุกข์ปลุกทำย้ำทุ่มเท
ไม่ว้าเหว่วาดไว้ในต่อวัน
ท้องทุ่งงามยามแหงนแก่นใบงอก
ลมพัดหยอกแย้มยวนยั่วเย้ยหยัน
รวงข้าวร่วงพวงร้อยห้อยโรมรัน
ลมถลันนำข่าวล่าราคาลง
ข้าวระทมตรมท้อรอถามไถ่
น้ำตาไหลรวงหล่นจนลืมหลง
ข้าวหลายพันธุ์ผันผกค่าเพียงพง
ผิดประสงค์ส่งเสริมเพิ่มพูนทรัพย์
ยอดยรรยง เยี่ยมเยือน ประพันธ์
ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
![]() |
04 เมษายน 2025, 05:53:AM
![]() |
|||
|
![]() |
ผู้เขียน | หัวข้อ: เบญจางคอักษร ๒ (อ่าน 964 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:
