ฝัน ท่ามกลางฤดูฝน
กระเซ็นสายหยาดฝน...หลบตนซ่อน
ลังเลใต้ไม้ขอนหนอนตัวอ้วน
ไร้แสงแดดยามเช้าเฝ้าทบทวน
รอบกายล้วนมืดสนิทเหมือนปิดตา
เสียงสายลมพัดผ่านก้านไม้กิ่ง
หวังพึ่งพิงฝนสาดขาดความกล้า
ใต้ขอนไม้ผุพังคือหลังคา
มิสร่างซา..เม็ดฝนหล่นโปรยปราย
ฟ้าสีหม่นคลุมครอบโอบรอบทั่ว
หวังความกลัวว้าเหว่ถูกเทถ่าย
รอคอยแสงรังรองส่องประกาย
สาดทอฉายสู่ฟ้าธราดล
มองแผ่นฟ้ามืดสลัวหนอนตัวอ้วน
ร่างขดม้วนไร้คำเอ่ยพร่ำบ่น
ใต้ไม้ขอนซ่อนบังหวังหลบพ้น
ฤดูฝนปนหนาวคราวโรมรัน
คีตรังสรรค์บรรเลงเพลงใบไม้
ลมโล้ไกวแรมรอนหนอน เ เ ค่ ฝั น
อยากเป็นนกผกผินบินได้นั้น
หลีกหนีความหวาดหวั่นอันน่ากลัว
เพียงแค่ฝันมีปีกเพื่อหลีกพ้น
อยากทำตามลืมตนจนคิดมั่ว
อ้วนตุ๊ต๊ะอุ้ยอ้ายร่างกายตัว
มืดสลัวแค่ฝันแต่นั้นมา
ปาฏิหาริย์มีไหมไม่อาจรู้
เปลี่ยนฤดูปลายฝน รอ จน กว่า
แสงทอดเงาหักเหเส้นเวลา
ดาวบนฟ้าสาดทอพอเห็นทาง
หนอนตัวอ้วนเจริญวัยร่างกายเปลี่ยน
โลกหมุนเวียนไปตามความมืดสว่าง
สู่ดักแด้เป็นผีเสื้อเรื่อสีจาง
ข ยั บ ปี ก บ อ บ บ า ง พร้อมโบยบิน
กรีนซี
