


ก่อนที่เราจะพบกัน
ในรุ่งเช้าของทุกวันฉันมองเหม่อ
จิบกาแฟแลละเมอนั่งเพ้อฝัน
คิดถึงกาลวันหน้าอย่างดึงดัน
มีจุดหมายเป็นแม่นมั่นแม้นห่างไกล
คิดถึงเพียงตัวฉันในวันพรุ่ง
และตั้งเป้าหมายมุ่งมิหวั่นไหว
ไม่เคยมี"เรื่องเธอ"ในหัวใจ
และไม่คิดจะ"คบใคร"เพียงสักคน
จนวันหนึ่งถึงคราพาพานพบ
เพียงได้สบสายตาแค่เพียงหน
กลับลึกซึ้งถึงสัมพันธ์อันร้อนรน
ใจวุ่นวนเพียงคำนึงคิดถึงเธอ
วันพรุ่งนี้ไม่เหมือนเดิมที่เคยคิด
ความใกล้ชิดทุกเช้าค่ำสม่ำเสมอ
ความฝันที่เคยสร้างไว้ไม่อาจเจอ
มีเพียงเหม่อคิดถึงฝัน"วันสองเรา"
ไม่มีแล้วเรื่องของฉันในวันหน้า
ทุกเวลามอบไว้ให้เพียงเขา
อนาคตบทใหม่ไม่อาจเดา
ขอนับเอาเธอฉั้นหมั่นร่วมมือ
เหลือเพียงรอ"เธอ"นั้นหันมาตอบ
หวังเธอมอบความมั่นใจให้ยึดถือ
เมื่อปัญหามาล้นจักหารือ
หากเราคือ"หนึ่งเดียว"ตลอดไป.
