หอมวรรณศิลป์
(๘)
(โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน)
๑.
โคลง
(โคลง ๔ สุภาพ)
เหลืองดอกคูณอร่ามแต้ม ระย้ารวง
ไสวสล้างช่อผกาพวง ถิ่นแล้ง
ท้าดอกสูรย์แดงดวง ร้อนร่าย พริบระยับ
เหลืองคูณขับเด่นแย้ง ป่นแห้งดินอีสานฯ
๒.
ฉันท์
(วิชชุมมาลาฉันท์ ๘)
ดอกคูณพวงช่อ เหลืองล้อแดดแดง
ขึ้นดินทรายแล้ง สืบเหล่าว่านวงศ์
เหลืองคูณอีสาน ศรีบ้านค้ำยง
เหนือดินฝุ่นผง แห้งร้อนกันดารฯ
๓.
กาพย์
(กาพย์ยานี ๑๑)
ดอกคูณถิ่นอีสาน หน้าแล้งบานสล้างร่าย
ระย้าพวงช่อราย ต้องแดดบ่ายอร่ามเหลือง
แต้มทุ่งนาทรายดิน สันสีรินไสวรังเรือง
ดอกคูณค่าควรเมือง งามลือเลื่องอีสานถิ่นฯ
๔.
กลอน
(กลอน ๘)
พวงช่อคูณแบ่งบานระย้าเหลือง
ค้ำคูณบ้านศรีเมืองระแหงอีสาน
ยามแดดแล้งไสวสล้างช่อกลีบบาน
เหลืองละลานรังเรืองทุ่งทรายดินฯ
สนอง เสาทอง
สุรินทร์
5 พฤษภาคม 56
ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
22 ธันวาคม 2024, 10:25:PM | |||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: เขาว่ากวีตายแล้ว (อ่าน 72138 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email: