เป็นความเหงา ของหญิง ที่(ทิ้ง)ไกลบ้าน
ขาดไอหวาน ของจิต คิดมหันต์
จึงอ้างว้าง โหวงเหวง เกรงใจกัน
จะข้ามขั้น ข้ามภู ดูกระไร
มันแสนไกล หนักหนา หาเลี้ยงชีพ
จำต้องรีบ ดิ้นรน ทนสู้ไว้
สู้เถอะนะ น้องนาง โปรดวางใจ
จะรอให้ แรงขวัญ รายวันไป
ขาดไอหวาน ของจิต คิดมหันต์
จึงอ้างว้าง โหวงเหวง เกรงใจกัน
จะข้ามขั้น ข้ามภู ดูกระไร
มันแสนไกล หนักหนา หาเลี้ยงชีพ
จำต้องรีบ ดิ้นรน ทนสู้ไว้
สู้เถอะนะ น้องนาง โปรดวางใจ
จะรอให้ แรงขวัญ รายวันไป