Shumbala
|
 |
« เมื่อ: 11 มกราคม 2013, 03:29:PM » |
|
ชื่อเรื่อง...คืนวันแห่งรัก ผู้แต่ง.....shumbala
เราต่างมาเพื่อ...จะจากไป หนทางใดหรือ..ที่นำเรามาพานพบ? ลิขิตอันใดเล่า..ที่เขียนบทบนความผูกพัน? จนกว่าคลื่นลมชีวิต จะพัดพรากให้เราจากไกล
ความเปลี่ยนแปลงนั้น..นิรันดร์ ม่านหมอกแห่งเรา..จะสลายในไม่ช้านาน
ที่รัก... โปรดลบเลือนสำเนียงของวันคืนที่ผ่านผัน.. และวันพรุ่งที่ไม่อาจหยั่งรู้
จงยืนหยัดเพียงวันนี้..ในขณะปัจจุบัน แล้วดื่มด่ำเมรัยในจอกของความรัก..ด้วยกันเถิด เพราะปีกแห่งรัก..ได้โอบกอดเราไว้แล้วในยามนี้ และหลอมรวมเราดังหนึ่ง สายน้ำที่ไหลรินสู่ห้วงสมุทรอันไพศาล
ความรักจะมอบฤดูกาลอันงดงามอบอุ่น แต่ก็จะทิ่มแทงเราด้วยหนามอันแหลมคมเช่นกัน ความรักกระซิบบอกเราให้รู้ว่า.. ความสวยงามและเจ็บปวดคือเงาของกันและกัน
ทว่า..อย่าได้หวาดกลัวเลย..ที่รัก เพียงเรายืนหยัดมั่นคง.. ดังดอกไม้ที่ขจายกลิ่นอันหอมกรุ่นโดยมิเคยเบื่อหน่าย ดังขุนเขาที่มิเคยสั่นคลอนท่ามกลางพายุร้าย ความรักจะสวมมงกุฎประดับยอดมณีอันล้ำค่าแก่เรา
เราจะไม่ถามว่า...เธอรักฉันมากเพียงใด? แต่เราจะถามว่า...ฉันรักเธอมากพอหรือไม่? ถูกแล้ว-ความรักงดงามดังเช่นแสงแขในคืนเพ็ญ ที่สาดส่องแสงนวล..โดยมิได้เรียกร้องใดๆ แต่ความรักจะเจ็บปวด..หากเรา ไขว่คว้า ครอบครอง ดังมัจฉาฮุบเบ็ดเพื่อหมายเหยื่อ
คืนวันแห่งความรัก. พัดผ่านมากับสายลมเดือนกุมภาอีกครั้งครา เพื่อย้ำเตือนเรามิให้ลืมเลือน
หากเพียงสองมือเราที่..เกาะกุมไว้อย่างเชื่อมั่น ด้วยแววตาและน้ำคำ.เอื้ออาทร เราต่างเติบโตในกัน และเราจะดำรงอยู่ในความรัก...ตลอดไป
|
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
ชลนา ทิชากร, my smile, รการตติ, Thammada, ปู่ริน, รพีกาญจน์, พี.พูนสุข, เนิน จำราย, กาแฟดำ, ไร้นวล^^, รัตนาวดี, Prapacarn ❀, แป้งน้ำ, ธันวาคม, จารุทัส, กังวาน, D, khuadkao, saknun, ยามพระอาทิตย์อัสดง, นัท ผู้ชายฯ รักในหลวง, BangPlaMa
ข้อความนี้ มี 22 สมาชิก มาชื่นชม
|
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 31 มกราคม 2013, 03:34:PM โดย Shumbala »
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|