หากดาวท้อเดือนถอยต่างลอยห่าง
ฟ้าคงร้างเหว่ว้าคราสดับ
ลมคงนิ่งเงียบงันพลันระงับ
ใจกระสับรับตรมระทมตาม
ดาวเจ้าแซมแรมเถื่อนยามเดือนหลบ
ความมืดกลบซบสะท้อนวอนไหวหวาม
ครวญหาครั้งดังเคยชื่นเชยนาม
ฟากฟ้าครามงามสมภิรมย์ใจ
ยามเดือนหายปลายฟ้านภาจืด
คืนเดือนมืดดาวแจ่มแซมสดใส
ส่องสว่างทางเปลี่ยวเหลียวรำไร
เฝ้าคอยใครให้หวน..ทบทวนคำ
อยากเป็นหนึ่งในหมายปลายดาวฝัน
ที่ดาวนั้นหันห่วงทุกช่วงฉ่ำ
อยากเป็นเดือนดวงใหม่ให้เอื้อมคลำ
ให้จดจำพร่ำขานหวิวหวานทรวง
อยากให้หายคลายเหงาเศร้าฉวี
ทุกราตรีมีฝันกระสันสรวง
อยากให้ลืมชื่นเชยที่เคยลวง
มอบทุกช่วงล้วนรื่นชื่นอารมณ์
รู้ว่าดาวดวงน้อยต้องคอยเศร้า
รู้ว่าเจ้าเฝ้าฝันวันสุขสม
แต่ดาวเอยรักจันทร์นั้นระทม
เปลี่ยนรักผม..ดีมั้ย.นะใจดาว..
"บ้านริมโขง"
เพราะว่าเดือนเพื่อนเราเขาจางจาก
เหลือแต่ซากอาลัยในห้วงหาว
จะทำใจยอมรับกับเรื่องราว
อยู่เป็นดาวพราวไสวในใจคุณ
แม้ว่าหนาวร้าวเจ็บจนเหน็บจิต
ด้วยว่าฤทธิ์เสน่หาพาใจขุ่น
ฟังถ้อยคำเว้าวอนอ่อนละมุน
น้ำใจคุณปลอบขวัญในวันนี้
เป็นกุศลดลให้ได้พานพบ
เวียนประสบสายสัมพันธ์อันผ่องศรี
ดุจน้ำค้างฉ่ำหล้ายามราตรี
มธุรสบทกวีที่ปลอบกัน
ฝากห้วงใจซาบซึ้งถึงปลายฟ้า
ฝากสัญญาดาวจะอยู่เคียงคู่ขวัญ
ฝากบอกคุณ..ดาวอุ่นใจในทุกวัน
เมื่อทราบว่าคุณนั้นยังห่วงดาว
แซมค่ะ
แซมขอบคุณพี่ริมโขง ที่มาร่วมสนุกกับแซมนะคะ